۱۳۹۴ بهمن ۲۱, چهارشنبه

از یه جایی به بعد

هرچی انگیزه‌ت بیشتر باشه، بهتر و محکم‌تر پیش‌میری
و وقتی تَه بکشه به همون نسبت محکم‌تر زمین می‌خوری
جوری که شاید دیگه نتونی بلندشی

از یه جایی به بعد؛
دیگه نه توان به دوش کشیدن خاطرات رو داری نه تحمل بند زدن خودت رو
واسه همین ترجیح میدی خاطره‌ای نسازی...
شاید بهتر باشه قبل از شروع، پایان رو بازی کنی
اینجوری حداقل مسیری رو طی نکردی که بعدا مجبور بشی باهاش کنار بیای...

۷ نظر:

مینوت گفت...

شاید این حرفت درست باشه. اما هرچیزی رو که با حس بد شروع کنی بهتره هیچوقت شروع نشه. ماجرای همون گالوم و این حرف‌ها.من تا حالا ندیدم آدمی چیزی رو بخواد بسازه و نتونه، مگر اینکه مدام به شکستش فکر کنه. می‌تونی درخت باشی و رشد کنی، می‌تونی هم از ترس تبر ریشه‌هاتو قبل از اولین جوونه خشک کنی

یکه نویس گفت...

آره اینکه آدم چیزی رو بخواد و تلاش کنه بهش می‌رسه درست
اما بعضی وقتا به این سادگی نیست، ینی دلت می خواد بشه اما بنا به دلایلی شاید نشدنی باشه یا شاید موانع انقد هست که رسیدن بهش سخت باشه یاحتی ممکنه وقتی با کلی تلاش رسیدی ببینی اونقدام که فک می‌کردی و براش تلاش کردی ارزش نداشت این رو تلاش بعدیت تاثیر می‌ذاره
یه جورایی هم بحث گوش دادن به عقل یا دل

مینوت گفت...

خب پس همیشه باید دقت کنی که انرژی‌ت رو روی چی صرف می‌کنی

یکه نویس گفت...

آره دیگه اینم هست

یکه نویس گفت...

واسه همینه که بعضی وقتا آدم به همین برزخ راضیه
باوجود ترس و دلهره‌ای که ممکنه باشه اما همین نصفه نیمه و داشتن امید بهتر از نشدنه

مینوت گفت...

هیچ چیزی نصف و نیمه‌ش خوب نیست..چون همیشه دلواپس نیمه نشده و نداشته می‌مونی...خودخواه باش و یا تمامیت خواه باش یا رها کن. بالاخره یا یه چیزی به نظر می‌رسه ارزش داره و به خاطرش ادامه می‌دی یا نداره و رهاش می‌کنی و یادت باشه وقتی واسه چیزی می‌جنگی اخرش می‌بینی ارزشش رو داشت چون وسط این خواستن وقت و انرژی گذاشتی، ارزشمندتر می‌شه. ادم خواسته‌های نصفه نیمه و دلواپسانه نباش‌.اینطوریه که می‌تونی به جای برزخ توی بهشت زندگی کنی ؛)

یکه نویس گفت...

هوم درست می‌گی مطمئنا زندگی تو بهشت بهتر از برزخه
و زندگی در برزخ بهتر از جهنم
اما بالاخره یه جایی آدم باید بره تا تهش
همیشه نمیشه تو برزخ موند